येशू ख्रिस्ताचे जीवन चरित्र | The Life and Ministry of Jesus Christ

ख्रिस्ताचे खरे शिष्य होण्याचा अर्थ केवळ त्याची प्रशंसा करणे किंवा येशू ख्रिस्ताला पसंत करणे नव्हे, तर त्याचे आज्ञापालन करणे आणि त्याचे अनुकरण करणे होय.

येशू ख्रिस्ताच्या जीवनाबद्दल आणि सेवाकार्याबद्दल माहितीचे स्रोत

येशू ख्रिस्ताच्या जीवनाबद्दल आणि त्याच्या शिकवणींविषयी माहितीचे प्राथमिक स्रोत म्हणजे नवीन करारातील पहिली चार पुस्तके, ज्यांना शुभवर्तमान म्हटले जाते. याशिवाय, येणाऱ्या मशीहाविषयी जुन्या करारात अनेक भविष्यवाण्या दिल्या आहेत. नवीन करारातील प्रेषितांनी ख्रिस्त आणि त्याच्या शिकवणींबद्दल अनेक गोष्टी स्पष्ट केल्या आहेत.

एकाच शुभवर्तमानाऐवजी चार शुभवर्तमान का आहेत?

शुभवर्तमान हे केवळ येशूच्या जीवनाचे चरित्र सांगणारे पुस्तक नाही. चारही लेखकांनी येशूच्या जीवनातील आणि शिकवणीतील त्यांना आध्यात्मिकदृष्ट्या महत्त्वपूर्ण वाटणाऱ्या गोष्टींचे वर्णन केले आहे. प्रत्येक लेखक देवाच्या पवित्र आत्म्याच्या प्रेरणेने लिहितो.

या चारही शुभवर्तमानांमध्ये वास्तविक विरोधाभास नाहीत. चार वेगवेगळे दृष्टिकोन एकमेकांना पूरक आहेत आणि येशूच्या जीवनाचे संपूर्ण चित्र समजून घेण्यास मदत करतात. चारही शुभवर्तमानांमध्ये सुसंवाद, सातत्य आणि ऐक्य पाहायला मिळते.

प्रत्येक लेखकाचा विशेष दृष्टिकोन थोडक्यात पाहिला तर मत्तय येशूला राजा म्हणून केंद्रित करतो, मार्क त्याला सेवक म्हणून सादर करतो, लूक त्याच्यावर मनुष्य म्हणून लक्ष केंद्रित करतो आणि योहान त्याला देव म्हणून अधोरेखित करतो. या प्रत्येक भूमिकेत येशू हा आमच्यासाठी आदर्श आहे.

येशूला दिलेली नावे, शीर्षके आणि त्यांचे अर्थ

मत्तय १:२१ — “तिला पुत्र होईल, आणि त्याचे नाव तू येशू असे ठेव, कारण तोच आपल्या प्रजेला त्यांच्या पापांपासून तारील.”

मत्तय १:२३ — “पाहा, कुमारी गर्भवती होईल व तिला पुत्र होईल आणि त्याला इम्मानुएल हे नाव देतील.”

योहान १:४१ — “मशीहा आम्हाला सापडला आहे.”

लूक ६:४६ — “तुम्ही मला ‘प्रभू, प्रभू’ म्हणता, पण मी जे सांगतो ते का करत नाही?”

मत्तय १६:१३ — “मनुष्याच्या पुत्राला लोक कोण म्हणून म्हणतात?”

येशूला दिलेली नावे आणि त्यांचे अर्थ यावरून त्याच्या मिशनबद्दल बरेच काही शिकता येते. येशू म्हणजे “तारणहार”. येशू हा शब्द ग्रीक शब्द “इसुस” पासून आला आहे, जो हिब्रू येहोशुआ या नावाशी संबंधित आहे. याच नावावरून इंग्रजीतील Joshua हे नाव आले आहे.

येशू खऱ्या अर्थाने “देव आम्हांबरोबर” होता आणि आहे. तो देवाचा पुत्र होता आणि म्हणूनच तो देव आहे. तो देहात देव होता. लूक १:३५; योहान २०:२८

येशू त्याच्या मानवी जन्मापूर्वी अस्तित्वात होता.

योहान १:१४ — “शब्द देही झाला व त्याने आमच्यामध्ये वस्ती केली, आणि आम्ही त्याचा गौरव पाहिले. ते पित्यापासून आलेल्या एकुलत्या एकाचा गौरव असावा असा अनुग्रह व सत्य ह्यांनी परिपूर्ण होता.”

येशू ख्रिस्ताचा जन्म

मत्तय १:१८ — येशू ख्रिस्ताचा जन्म ह्या प्रकारे झाला. त्याची आई मरीया हिचे योसेफास वाग्दान झाल्यावर त्यांचा सहवास होण्यापूर्वी ती पवित्र आत्म्यापासून गर्भवती झालेली दिसून आली.

देवाने पवित्र आत्म्याच्या द्वारे मरीया नावाच्या यहुदी कुमारीच्या गर्भात येशूची गर्भधारणा घडवून आणली. अधिक वर्णनासाठी मत्तय १:१९-२३, लूक १:२६-३५ आणि फिलिप्पै २:६-८ पाहा.

येशूच्या जन्माची परिस्थिती

लूक २:१, ४-७ — त्या दिवसांत असे झाले की, सर्व जगाची नावनिशी लिहिली जावी अशी कैसर औगुस्त ह्याची आज्ञा झाली.

योसेफ हा दाविदाच्या घराण्यातला व कुळातला असल्यामुळे तोही गालीलातील नासरेथ गावाहून यहूदीयातील दाविदाच्या बेथलहेम गावी गेला. नावनिशी लिहून देण्यासाठी त्याला वाग्दत्त झालेली मरीया गरोदर असताना तिलाही त्याने बरोबर नेले. ते तेथे असताना असे झाले की, तिचे दिवस पूर्ण भरले; आणि तिला तिचा प्रथमपुत्र झाला. त्याला तिने बाळंत्याने गुंडाळून गव्हाणीत ठेवले, कारण त्यांना उतारशाळेत जागा नव्हती.

येशूच्या जन्मानंतर घडलेल्या घटनांचे वर्णन लूक २ मध्ये आणि पुढील घटनांचे वर्णन मत्तय २ मध्ये केले आहे. येशूच्या जन्माची नेमकी तारीख अज्ञात आहे.

येशूचे बालपण

लूक २:३९-४० — नंतर प्रभूच्या नियमशास्त्राप्रमाणे सर्वकाही पुरे केल्यावर ते गालीलात आपले गाव नासरेथ येथे परत गेले. तो बालक वाढत वाढत आत्म्यात बलवान होत गेला व ज्ञानाने पूर्ण होत गेला; आणि त्याच्यावर देवाची कृपा होती.

येशूचे कुटुंब आणि बालपण

मत्तय १३:५५-५६ — “हा सुताराचा पुत्र ना? ह्याच्या आईला मरीया म्हणतात ना? याकोब, योसे, शिमोन व यहूदा, हे ह्याचे भाऊ ना? ह्याच्या बहिणी, त्या सर्व आपल्याबरोबर नाहीत काय? मग हे सर्व ह्याला कोठून?”

येशू त्याच्या जगिक आई-वडील आणि भाऊ-बहिणींबरोबर मोठा झाला. येशू निश्चितच वेगळा होता. तो बारा वर्षांचा असतानाच मंदिरातील विद्वानांशी शास्त्रवचनांवर चर्चा करण्यास सक्षम होता. लूक २:४१-५२

पुढे तो परिपूर्ण अर्पण आणि तारणारा झाला. त्याने कधीही पाप केले नाही. इब्री ४:१५

येशूने आपले सेवाकार्य कधी, कोठे आणि कसे सुरू केले?

लूक ३:२३ — येशूने वयाच्या तीसव्या वर्षी त्याच्या सेवेला सुरुवात केली.

मत्तय ३:१३ — मग योहानाच्या हातून बाप्तिस्मा घेण्याकरता येशू गालीलाहून यार्देनेवर त्याच्याकडे आला.

मत्तय ४:१ — तेव्हा सैतानाकडून येशूची परीक्षा व्हावी म्हणून आत्म्याने त्याला अरण्यात नेले.

मत्तय ४:१२ — नंतर योहानाला अटक झाली आहे हे ऐकून येशू गालीलात निघून गेला.

येशूने बाप्तिस्मा घेतल्यानंतर आणि चाळीस दिवस उपवास केल्यानंतर गालीलात परत येऊन आपले सेवाकार्य सुरू केले. गालील हे यरुशलेमच्या उत्तरेस, गालील समुद्राच्या सभोवतालचे क्षेत्र आहे.

येशूचा संदेश काय होता?

मार्क १:१४-१५ — योहानाला अटक झाल्यानंतर येशू देवाच्या राज्याची सुवार्ता गाजवत गालीलात आला व म्हणाला, “काळाची पूर्णता झाली आहे व देवाचे राज्य जवळ आले आहे; पश्चात्ताप करा व सुवार्तेवर विश्वास ठेवा.”

सुवार्ता म्हणजे “चांगली बातमी” होय. येशूचा संदेश हा सर्व मानवतेसाठी देवाच्या तारणाच्या योजनेबद्दल होता, म्हणजेच देवाच्या राज्यात मिळणारे अनंतकाळचे जीवन.

येशूच्या सेवाकार्यातील उल्लेखनीय गोष्टी

मत्तय ४:२३ — “आणि येशू सर्व गालील फिरला, त्यांच्या सभास्थानात शिकवत, राज्याची सुवार्ता सांगत, आणि लोकांमध्ये सर्व प्रकारचे आजार आणि सर्व प्रकारचे रोग बरे करत असे.”

येशू जिथे कुठे गेला तिथे त्याने लोकांना बरे केले. त्याच्या चमत्कारांनी तो देवाने पाठविलेला असल्याचे दाखवून दिले. कृत्ये २:२२

त्याने लोकांच्या शारीरिक गरजांबरोबरच त्यांच्या आध्यात्मिक गरजांकडेही लक्ष दिले. वर्ण, स्त्री-पुरुष, वंश, वय किंवा सामाजिक स्थिती यांची पर्वा न करता त्याने लोकांवर प्रेम केले आणि त्यांचा आदर केला. त्याने आपल्या भावी अनुयायांसाठी प्रेमाचा आदर्श ठेवला. योहान १३:३४-३५

येशूकडे पापांची क्षमा करण्याचा अधिकार आहे हे त्याने आपल्या कार्याद्वारे दाखवून दिले. मत्तय ९:६

येशू हा चर्चचा पाया आणि प्रमुख आहे

इफिस २:१९-२० — “तर ह्यावरून तुम्ही आतांपासून परके व उपरे नाहीत; पण पवित्र जनांच्या बरोबरीचे नागरिक व देवाच्या घरचे आहात; प्रेषित व संदेष्टे ह्या पायावर तुम्ही रचलेले आहात; स्वतः ख्रिस्त येशू मुख्य कोनशिला आहे.”

कलस्सी १:१८ — “तोच ख्रिस्त शरीराचे म्हणजे मंडळीचे मस्तक आहे; तो आदी, मृतांतून प्रथम जन्मलेला आहे; अशासाठी की, सर्वांमध्ये त्याला प्राधान्य मिळावे.”

येशू ख्रिस्ताचा मृत्यू आणि पुनरुत्थान

येशूने भाकीत केल्याप्रमाणे तो मेला आणि मेलेल्यांतून उठला.

मत्तय १२:४० — “कारण जसा ‘योना तीन दिवस व तीन रात्री मोठ्या माशाच्या पोटात होता’ तसा मनुष्याचा पुत्र तीन दिवस व तीन रात्री पृथ्वीच्या पोटात राहील.”

येशूच्या सेवाकार्याच्या शेवटी त्याने स्वेच्छेने स्वतःला अटक, छळ, वधस्तंभावर मृत्यू आणि बलिदान यासाठी दिले. येशूची महत्त्वाची भविष्यवाणी होती की तो मेलेल्यांतून उठेल. तो तीन दिवस आणि तीन रात्री कबरेत राहील, असे मत्तय १२:३८-४० मध्ये सांगितले आहे.

येशू ख्रिस्ताच्या मृत्यूचे मुख्य कारण काय होते?

योहान ३:१६ — “देवाने जगावर एवढी प्रीती केली की, त्याने आपला एकुलता एक पुत्र दिला, अशासाठी की, जो कोणी त्याच्यावर विश्वास ठेवतो त्याचा नाश होऊ नये तर त्याला सार्वकालिक जीवन प्राप्त व्हावे.”

योहान २०:३०-३१ — येशूने आपल्या शिष्यांच्या उपस्थितीत इतर अनेक चिन्हे केली, जी या पुस्तकात लिहिलेली नाहीत; परंतु हे असे लिहिले आहे की तुम्ही विश्वास ठेवा की येशू हा ख्रिस्त आहे, देवाचा पुत्र आहे आणि विश्वास ठेवल्याने तुम्हाला त्याच्या नावाने जीवन मिळेल.

ख्रिस्ताने पृथ्वीवरील त्याच्या जीवनाद्वारे आपल्यासाठी एक उदाहरण ठेवले. तो आपल्या पापांचा दंड भरण्यासाठी आणि पापांची क्षमा मिळवण्यासाठी मरण पावला. आता तो आमचा तारणारा, मुख्य याजक आणि गुरु म्हणून आमच्यासोबत आहे. इब्री ४:१४-१५

आता आपणास काय करावयास हवे?

प्रेषितांची कृत्ये २:३६-३८ — “म्हणून इस्राएलाच्या सर्व घराण्याने हे निश्‍चयपूर्वक समजून घ्यावे की, ज्या येशूला तुम्ही वधस्तंभावर खिळून मारले त्याला देवाने प्रभू व ख्रिस्त असे करून ठेवले आहे.” हे ऐकून त्यांच्या अंतःकरणास चुटपुट लागली आणि ते पेत्र व इतर प्रेषित ह्यांना म्हणाले, “बंधुजनहो, आम्ही काय करावे?” पेत्र त्यांना म्हणाला, “पश्‍चात्ताप करा व तुमच्या पापांची क्षमा व्हावी म्हणून तुम्ही प्रत्येक जण येशू ख्रिस्ताच्या नावाने बाप्तिस्मा घ्या; म्हणजे तुम्हांला पवित्र आत्म्याचे दान प्राप्त होईल.”

जेव्हा लोकांना खात्री झाली की येशू “प्रभु आणि ख्रिस्त” आहे आणि त्याच्या मृत्यूचा विषय त्यांच्यासमोर स्पष्ट झाला, तेव्हा त्यांच्यापैकी अनेकांनी विचारले, “आम्ही काय करावे?”

त्यांना जाणीव झाली की “सर्वांनी पाप केले” आणि “ख्रिस्त आमच्या पापांसाठी मरण पावला.” रोम ३:२३; १ करिंथ १५:३

पेत्राने त्यांना सांगितले, “पश्चात्ताप करा व तुमच्या पापांची क्षमा व्हावी म्हणून तुम्ही प्रत्येक जण येशू ख्रिस्ताच्या नावाने बाप्तिस्मा घ्या; म्हणजे तुम्हांला पवित्र आत्म्याचे दान प्राप्त होईल.”

आजही पश्चात्ताप करून बाप्तिस्मा घेण्याची पेत्राने केलेली सूचना तितकीच महत्त्वाची आहे.

निष्कर्ष

येशू ख्रिस्ताचे जीवन, त्याचे सेवाकार्य, त्याचा मृत्यू आणि पुनरुत्थान हे ख्रिस्ती विश्वासाचे केंद्र आहे. शुभवर्तमानांमधून आपण येशूच्या जीवनाबद्दल, त्याच्या शिकवणींबद्दल आणि त्याच्या सेवाकार्याबद्दल शिकतो.

जर आपण “येशू ख्रिस्ताचे जीवन चरित्र” या माहितीद्वारे आशीर्वादित झाला असाल, तर हा लेख इतरांसोबत जरूर शेअर करा.

कालक्रमानुसार येशूचे जीवनाचा तक्ता पाहण्यासाठी येथे क्लिक करा.