ब्रदर भक्तसिंग चाब्रा यांचे जीवनचरित्र | Brother Bakht Singh Biography in Marathi
ब्रदर भक्तसिंग चाब्रा यांचे जीवनचरित्र | Brother Bakht Singh Biography in Marathi
परिचय
ब्रदर भक्तसिंग चाब्रा (१९०३–२०००) हे भारतात आणि दक्षिण आशियात सुवार्तिक म्हणून ओळखले जात. बायबल शिक्षक आणि वक्ते म्हणून भारतीय चर्चमध्ये ते नावाजलेले होते. कॅनडात अभियांत्रिकीचे शिक्षण घेत असताना त्यांना प्रभू येशूच्या उपस्थितीचा अनुभव आला.
सुरुवातीला ते ख्रिस्ती लोकांचे विरोधक होते आणि त्यांनी बायबल फाडले होते. पुढे पापाची जाणीव झाल्यावर त्यांनी पापाची कबुली दिली, ख्रिस्ताला वैयक्तिक तारणारा म्हणून स्वीकारले आणि आपले जीवन त्याला समर्पित केले. नवीन कराराच्या तत्त्वानुसार स्थानिक मंडळ्या रोपण करणाऱ्या भारतातील पहिल्या सेवकांपैकी ते होते. त्यांच्याकडून १०,००० पेक्षा अधिक मंडळ्या रोपण केल्या गेल्या.
जन्म आणि कुटुंब
भक्तसिंग यांचा जन्म ६ जून १९०३ रोजी पंजाबमधील सरगोधा जिल्ह्यातील जोया गावात श्री. जवाहर मल आणि श्रीमती लक्ष्मीबाई या धार्मिक शीख कुटुंबात झाला. ते शीख म्हणून वाढले. त्यांचे शिक्षण मिशनरी शाळेत झाले, तरी ते ख्रिस्ती लोकांमुळे कधीच प्रभावित झाले नाहीत; उलट त्यांना ख्रिस्ती लोकांचा तिरस्कार होता. शीख मंदिराच्या माध्यमातून ते सामाजिक कार्यात सक्रिय असत.
पंजाब विद्यापीठातून उत्तीर्ण झाल्यावर ते कृषी शिक्षणासाठी १९२६ मध्ये इंग्लंडला गेले. आई-वडिलांचा त्यांना विरोध होता, कारण ख्रिस्ती लोकांच्या संगतीने मुलगा ख्रिस्ती होईल अशी भीती होती. भक्तसिंग यांनी त्यांना खात्री दिली की ते कधीही धर्मांतर करणार नाहीत.
इंग्लंड आणि कॅनडातील जीवन
इंग्लंडमध्ये ते स्वतंत्र जीवन जगू लागले आणि तेथील जीवनशैली त्यांनी स्वीकारली. धूम्रपान, मद्यपान आणि युरोपभर फिरणे अशा सर्व मौजमजेत ते रमले. शीख धर्माची खूण असलेली लांब दाढीही त्यांनी काढून टाकली.
१९२९ मध्ये ते कॅनडात मॅनिटोबा विद्यापीठात कृषी अभियांत्रिकीचे शिक्षण घेऊ लागले. तेथे जॉन इडीत हेवर्ड हे धार्मिक ख्रिस्ती मित्र त्यांना भेटले आणि त्यांनी भक्तसिंग यांना आपल्यासोबत राहायला बोलावले. ते दररोज रात्रीच्या जेवणानंतर बायबल वाचत आणि त्यांनी भक्तसिंग यांना एक बायबल भेट दिले. त्यांची मैत्री भक्तसिंग यांना आवडली. ते त्यांच्यासोबत चर्चमध्ये जाऊ लागले आणि स्वतः बायबल वाचू लागले.
येशूचा स्वीकार आणि बाप्तिस्मा
काही दिवसांनी वचन समजल्यावर भक्तसिंग यांनी येशूचा वैयक्तिक तारणारा म्हणून स्वीकार केला. ४ फेब्रुवारी १९३२ रोजी कॅनडातील व्हँकुव्हर येथे त्यांनी बाप्तिस्मा घेतला.
भारतात परतणे आणि पाचारण
स्पष्ट पाचारण मिळाल्यानंतर १९३३ मध्ये ते भारतात आपल्या लोकांकडे परतले आणि मुंबईत आई-वडिलांना भेटले. त्यांच्या परिवर्तनाची बातमी पालकांना पत्राद्वारे आधीच कळली होती. त्यांनी त्यांचा स्वीकार केला, पण कुटुंबाच्या अभिमानासाठी परिवर्तन गुप्त ठेवण्याची विनंती केली. भक्तसिंग यांनी ती विनंती नाकारली, तेव्हा पालक त्यांना तिथेच सोडून गेले आणि ते अचानक बेघर झाले.
भारतातील सेवाकार्य
मुंबईच्या रस्त्यावर सुवार्ता
मुंबईच्या रस्त्यावर ते सुवार्ता सांगू लागले. या काळात त्यांना कठीण समस्या आणि परीक्षांमधून जावे लागले, पण ते सर्व गरजांसाठी प्रभूवर अवलंबून राहिले आणि देवाच्या आज्ञेला प्रथम स्थान दिले.
संजीवन आणि वाढती ख्याती
मोठी गर्दी त्यांच्याकडे आकर्षित झाली. १९३७ मध्ये चर्च इतिहासात मोठे संजीवन आले. "जिवंताचा शोध मेलेल्यांमध्ये का करता?" (लूक २४:५) या संदेशाने सर्व सेवकवर्ग प्रभावित झाला. लवकरच त्यांचे नाव भारतभरातील प्रोटेस्टंट ख्रिस्ती लोकांच्या तोंडी आले. त्यांच्या असाधारण जीवनशैलीची आणि सेवेची बातमी मासिके व वृत्तपत्रांद्वारे जगभर पोहोचली. एकाच महिन्यात त्यांना देशभरातून ४०० पेक्षा अधिक आमंत्रणे मिळाली. १९३८ मध्ये त्यांनी मद्रास, केरळ आणि दक्षिण भारतात सुवार्ता सांगितली. त्यांच्या सेवेद्वारे हजारो लोक ख्रिस्ताकडे वळले आणि प्रार्थनेद्वारे दीर्घ आजार बरे झाले.
पवित्र प्रार्थना सभा (महासभा)
१९४१ मध्ये रात्रभर प्रार्थना केल्यानंतर त्यांनी नवीन कराराच्या तत्त्वानुसार प्रार्थना सभा सुरू केल्या. त्याच वर्षी चेन्नईत (मद्रास) लेवीय २३ नुसार पवित्र प्रार्थना सभा भरवली. यानंतर दरवर्षी मद्रास, हैद्राबाद, अहमदाबाद आणि उत्तरेकडे कालिमपोंग येथे अशा सभा झाल्या. हैद्राबादच्या सभेला नेहमी सुमारे २५,००० लोक येत. जेवण, झोप आणि निवासाची सोय केली जाई, यासाठी मोठा तंबू उभारला जाई. शिक्षण व प्रार्थना रात्री उशिरापर्यंत चालत. याचा सर्व खर्च स्वयंसेवकांच्या अर्पणातून भागवला जाई.
सेवेपूर्वी देवाने दिलेल्या तीन अटी
- कोणत्याही संस्थेशी संलग्न राहायचे नाही, सर्वांची समानतेने सेवा करायची.
- स्वतःच्या योजना बनवायच्या नाहीत, देव प्रत्येक पावलावर मार्गदर्शन करील.
- आपली कोणतीही गरज माणसांसमोर मांडायची नाही, फक्त देवाकडे मागायचे, तो पुरवठा करील.
मद्रासमधील यहोवाशाम्मा सभा
मंडळ्या आत्मिकतेत थंड झाल्या होत्या. पुन्हा संजीवन आणण्यासाठी मंडळीचा मस्तक येशूने भक्तसिंग यांची निवड केली. प्रार्थना आणि उपासाद्वारे त्यांनी प्रभूचे मार्गदर्शन घेतले, आणि प्रेषितांची कृत्ये २:४२ च्या तत्त्वावर स्थानिक मंडळ्या स्थापण्यास सह-सेवकांना मार्गदर्शन मिळाले.
हैद्राबादमधील हेब्रोन
भक्तसिंग आणि त्यांचे सहकारी २५ सप्टेंबर १९५० रोजी हैद्राबादमध्ये आले. तेथे हेब्रोन हे सेवेचे नवे केंद्र उभे राहिले. १९५० ते १९७० या काळात स्थापन झालेल्या मंडळ्या सर्वात वेगाने वाढणाऱ्या ठरल्या.
परदेशातील सेवा
१९४६ पासून भक्तसिंग सेवेसाठी भारताबाहेर जाऊ लागले. देवाने त्यांचा उपयोग युरोप, अमेरिका, कॅनडा, ऑस्ट्रेलिया आणि आफ्रिकेत केला.
ब्रदर भक्तसिंग यांच्या सेवेची रहस्ये (Bakht Singh Prayer Life)
अनेकांना त्यांच्या सेवेचे रहस्य जाणून घ्यायचे होते. त्यापैकी काही:
- देवावर पूर्ण विसंबून: त्यांचा संपूर्ण भरवसा देवावर होता.
- बायबल देवाचे वचन: प्रत्येक विश्वासणाऱ्याकडे स्वतःचे बायबल असावे आणि त्यावर त्याने विसंबावे, असे ते प्रोत्साहन देत.
- बायबलचा सखोल अभ्यास: अनेकदा ते तासन्तास गुडघ्यावर बायबल वाचत आणि मनन करत.
- देवाची इच्छा: कोणत्याही परिस्थितीत त्यांनी देवाची इच्छा पूर्ण केली.
- आत्मे जिंकण्याची तळमळ: देवाबद्दल आणि आत्म्यांबद्दल त्यांना तळमळ होती.
- आज्ञापालन: बायबलनुसार आत्म्याने व खरेपणाने आज्ञा पाळण्यास त्यांनी स्वतः आणि इतरांना शिकवले.
- प्रीतीची मेजवानी: विश्वासणाऱ्यांच्या सहभागितेची मेजवानी त्यांनी दिली.
- वार्षिक महासभा: पहिली पवित्र महासभा डिसेंबर १९४१ मध्ये मद्रासमध्ये झाली.
- विश्वासी जीवन: देवाने त्यांच्या विश्वासाचा आदर केला आणि प्रत्येक गरज भागवली.
- सुवार्ता फेरी: जिथे ते गेले तिथे सुवार्तेद्वारे शहरात उलथापालथ झाली.
- प्रार्थनाशील जीवन: ते प्रार्थनायोद्धा होते आणि प्रभूची इच्छा जाणण्यात तासन्तास घालवत. हे त्यांच्या सेवावाढीचे मोठे कारण होते.
भक्तसिंग चाब्रा यांचा मृत्यू (Death of Bakht Singh)
१७ सप्टेंबर २००० रोजी हैद्राबाद येथे ते ख्रिस्तवासी झाले. नारायणगुडा येथील ख्रिस्ती स्मशानभूमीत त्यांना दफन करण्यात आले.
अंत्ययात्रा मिरवणूक (Funeral Procession)
शुक्रवार, २२ सप्टेंबर २००० रोजी हैद्राबाद शहर थांबून राहिले. फर्मान कंपाऊंडपासून चिकडपल्ली, गोलकोंडा क्रॉस रोड ते नारायणगुडा स्मशानभूमीपर्यंतचे रस्ते जवळपास अडीच लाख लोकांनी भरले होते. गर्दी आवरणे पोलिसांना कठीण झाले आणि सुमारे ३ किलोमीटरचे अंतर पार करायला ३ तास लागले. ही अंत्ययात्रा एका प्रकारे सुवार्ता सभाच बनली. प्रत्येकाच्या हातात बायबल आणि वचनांचे बॅनर होते आणि सगळे देवाची स्तुती करत चालत होते.
ख्रिस्तासाठी जीवन खर्ची
- ते जमिनीत पडून मरू इच्छिणाऱ्या गव्हाच्या दाण्यासारखे होते.
- त्यांनी प्रभूच्या मार्गाचे अवलंबन केले.
- स्वतःपेक्षा प्रभूवर अधिक प्रेम केले.
- आनंदाने धाव संपवली.
- प्रभूने दिलेला दृष्टांत पूर्ण केला.
- आपल्या जीवनातून प्रभूचे प्रेम व कृपा प्रकट केली.
ब्रदर बख्तसिंग यांच्या जीवनातून शिकण्यासारखे धडे
- देवाच्या वचनाचा नियमित अभ्यास करावा.
- प्रार्थनेला आपल्या वैयक्तिक जीवनात आणि मंडळीच्या सेवेत महत्त्व द्यावे.
- येशू ख्रिस्तावरील विश्वास आपल्या जीवनातून प्रकट करावा.
- सुवार्तेचा संदेश इतरांपर्यंत पोहोचवावा.
- विश्वासणाऱ्यांमध्ये सहवास, एकता आणि परस्पर सेवा वाढवावी.
- देवाच्या मार्गदर्शनावर विश्वास ठेवून सेवेत सातत्य राखावे.
शीख कुटुंबात जन्मलेल्या, ख्रिस्ती लोकांचा विरोध करणाऱ्या भक्तसिंग यांचे आयुष्य प्रार्थना, बायबल आणि देवावरील विश्वास यांवर उभे राहिले. त्यांच्या जीवनातून आजही अनेकांना प्रेरणा मिळते. ही माहिती उपयुक्त वाटली तर कृपया शेअर करा आणि खाली कमेंट करा.
संदर्भसूची (Bibliography)
- Hebron World — Brother Bakht Singh Biography
https://www.hebronworld.com/biography - Christianity Today — Thousands Mourn Death of ‘India’s Father’
https://www.christianitytoday.com/2000/09/thousands-mourn-death-of-indias-father/ - Brother Bakht Singh Official Website
https://www.brotherbakhtsingh.org/ - Jehovah Shammah — Church Testimony
https://jehovahshammah.org.in/church-testimony/index.html - Dr. T. E. Koshy — Brother Bakht Singh: A Saint of God, An Overview of His Life and Ministry
वाचण्यासाठी येथे क्लिक करा
