ख्रिस्ती विवाहातील अनिष्ट रूढी व परंपरा | बायबलनुसार मार्गदर्शन

ख्रिस्ती विवाहातील अनिष्ट रूढी आणि परंपरा: बायबलनुसार त्यांचे स्वरूप व दुष्परिणाम

प्रस्तावना: ख्रिस्ती विवाह आणि पवित्र जीवन

प्रभू येशू ख्रिस्त आपल्या वधूला, म्हणजेच आपल्या मंडळीला, घेऊन जाण्यासाठी पुन्हा येणार आहे. म्हणून विश्वासणाऱ्यांनी त्याच्या आगमनासाठी आध्यात्मिकदृष्ट्या तयार असणे आवश्यक आहे. पवित्र शास्त्र मंडळीला ख्रिस्तासमोर डागविरहित व सुरकुतीविरहित उभे राहण्याचे चित्र दाखवते (इफिस ५:२५–२७). यावरून पवित्र जीवन, शुद्ध आचरण आणि देवाच्या इच्छेनुसार जगण्याचे महत्त्व स्पष्ट होते.

आज अनेक ठिकाणी ख्रिस्ती जीवनात अनावश्यक रूढी आणि परंपरांना देवाच्या वचनापेक्षाही अधिक महत्त्व दिले जाते. वैयक्तिक इच्छा, सामाजिक दबाव किंवा सांस्कृतिक प्रथांमुळे बायबलच्या शिकवणीपेक्षा मानवी परंपरांना प्राधान्य दिले जाते. जेव्हा एखाद्या गोष्टीत देवाच्या इच्छेला प्राधान्य दिले जात नाही, तेव्हा त्या गोष्टीत देवाला संतुष्ट करणारे काय आहे, याचा गंभीरपणे विचार करणे आवश्यक ठरते.

ख्रिस्ती विवाह हा ख्रिस्ताची सुवार्ता गाजवण्याचे किंवा ख्रिस्ताच्या नावाला बाधा पोहोचवण्याचे प्रभावी साधन ठरू शकतो.

यशया ५:१३ मध्ये देवाच्या लोकांच्या अज्ञानामुळे त्यांच्यावर आलेल्या परिणामांविषयी सांगितले आहे. देवाच्या वचनाचे ज्ञान नसल्यामुळे ख्रिस्ती जीवनातही अनेक अनिष्ट रूढी व परंपरांचा शिरकाव होऊ शकतो. अशा प्रथांमध्ये सहभागी होताना आपण आपल्या विश्वासाशी सुसंगत आचरण करतो आहोत की नाही, याचे परीक्षण केले पाहिजे.

विवाहाच्या निमित्ताने दोन कुटुंबांमध्ये अनेक बाबतींत तडजोडी केल्या जातात. तथापि, विश्वासणाऱ्या वधूने किंवा वराने देवाच्या वचनाशी तडजोड करू नये. आध्यात्मिक जीवनावर परिणाम करणाऱ्या प्रथांचा बायबलच्या प्रकाशात विचार करून, देवाच्या इच्छेविरुद्ध असलेल्या गोष्टींपासून दूर राहिले पाहिजे. आपण मनुष्यांपेक्षा देवाची आज्ञा पाळली पाहिजे.

१ करिंथ १०:३१ — “म्हणून तुम्ही खाता, पिता किंवा जे काही करता ते सर्व देवाच्या गौरवासाठी करा.”

म्हणूनच प्रत्येक ख्रिस्ती विश्वासणाऱ्याने स्वतःचे अंतःकरण, विचार, वर्तन आणि कौटुंबिक जीवन यांचे नियमितपणे परीक्षण केले पाहिजे. काही प्रथा आपल्या अंगवळणी पडलेल्या असल्यामुळे त्या चुकीच्या असू शकतात, याची जाणीव आपल्याला होत नाही. परंतु एखादी गोष्ट दीर्घकाळापासून चालत आली आहे म्हणून ती देवाच्या वचनानुसार योग्य ठरत नाही.

१ पेत्र १:१५ — “तुम्हांला पाचारण करणारा पवित्र आहे तसे तुम्हीही सर्व प्रकारच्या आचरणात पवित्र व्हा.”

या लेखात ख्रिस्ती विवाहाच्या संदर्भात प्रचलित असलेल्या काही रूढी व परंपरांचा बायबलच्या प्रकाशात विचार केला आहे.

१. ख्रिस्ती विवाहात आढळणाऱ्या अनिष्ट रूढी व परंपरा

या लेखात पुढील प्रथांचा विचार करण्यात आला आहे:

सुपारी फोडणे किंवा लग्नाची बोलणी करणे
हुंडा मागणे
शुभमुहूर्त पाहणे
हिरव्या बांगड्या किंवा हिरवा चुडा घालणे
ओटी भरणे
विवाहापूर्वी वधू-वरांना हळद लावणे
अयोग्य किंवा अश्लील गीतांवर नृत्य करणे
कुलदैवतांच्या पाया पडणे
आशीर्वाद मिळवण्यासाठी आई-वडिलांच्या पाया पडणे
कुंकू किंवा टिळा लावणे
मंगळसूत्र घालणे
जोडवी घालणे

या सर्व प्रथांचा उगम, त्यांच्यामागील श्रद्धा आणि त्यांचा ख्रिस्ती विश्वासाशी असलेला संबंध यांचा स्वतंत्रपणे अभ्यास करणे आवश्यक आहे. या लेखात उपलब्ध मजकुरानुसार काही प्रमुख प्रथांचा सविस्तर विचार केला आहे.

२. अनिष्ट रूढी म्हणजे काय?

ज्या रूढी किंवा परंपरा देवाच्या वचनाच्या विरोधात आहेत किंवा देवाच्या स्पष्ट आज्ञांशी विसंगत आहेत, त्यांना अनिष्ट रूढी म्हणता येते. अशा प्रथा केवळ समाजात प्रचलित आहेत म्हणून ख्रिस्ती विश्वासणाऱ्यांनी त्या स्वीकारू नयेत, तर त्यांचा देवाच्या वचनानुसार विचार केला पाहिजे.

काही प्रथांचा संबंध मूर्तिपूजा, ज्योतिषशास्त्र, शकुन-अपशकुन किंवा इतर धार्मिक श्रद्धांशी असू शकतो. अशा वेळी त्या प्रथेचा इतिहास, तिच्यामागील धार्मिक अर्थ आणि आज ती कोणत्या हेतूने पाळली जाते, हे तपासणे आवश्यक आहे.

अनुवाद १८:९–१४ मध्ये इस्राएल लोकांना इतर राष्ट्रांच्या अमंगळ प्रथांचे अनुकरण न करण्याची ताकीद देण्यात आली आहे. या उताऱ्यात शकुन पाहणे, मंत्रतंत्र करणे, जादूटोणा करणे आणि मृतात्म्यांशी संपर्क साधण्याचा प्रयत्न करणे यांसारख्या गोष्टींना स्पष्टपणे मनाई करण्यात आली आहे.

देव आपल्या लोकांकडून पवित्र आणि आज्ञाधारक जीवनाची अपेक्षा करतो. म्हणूनच ख्रिस्ती विश्वासणाऱ्यांनी कोणत्याही परंपरेचा स्वीकार करण्यापूर्वी तिचे देवाच्या वचनाच्या प्रकाशात परीक्षण केले पाहिजे.

३. अनिष्ट रूढींचा उगम आणि त्यांचे दुष्परिणाम

काही अनिष्ट रूढींचा उगम मूर्तिपूजा, विविध दैवतांची उपासना, ज्योतिषशास्त्र, शकुन-अपशकुन किंवा देवाच्या वचनाबद्दलच्या अज्ञानाशी संबंधित असू शकतो. काही वेळा या प्रथा सामाजिक दबावामुळे, कुटुंबाच्या आग्रहामुळे किंवा केवळ संस्कृतीचा भाग म्हणून स्वीकारल्या जातात.

नामधारी ख्रिस्ती लोकांबरोबरच विश्वासणारेही कळत-नकळत अशा प्रथांमध्ये सहभागी होतात. त्यामुळे प्रत्येक प्रथेचा अर्थ न समजून घेता तिचे अनुकरण करण्याऐवजी तिच्यामागील श्रद्धेचा अभ्यास करणे आवश्यक आहे.

ख्रिस्ती विवाह हा देवाने स्थापित केलेला पवित्र बंध आहे. त्यामुळे विवाहाच्या सुरुवातीपासूनच देवाच्या गौरवाला प्राधान्य देणे महत्त्वाचे आहे. मनुष्यांना संतुष्ट करण्यासाठी किंवा सामाजिक दबावाखाली देवाच्या वचनाशी विसंगत असलेल्या प्रथा स्वीकारणे योग्य नाही.

४. सुपारी फोडणे — लग्नाची बोलणी आणि त्यामागील श्रद्धा

महाराष्ट्रातील अनेक भागांत विवाहासंबंधीच्या प्राथमिक बैठकीला “लग्नाची बोलणी” किंवा “सुपारी फोडण्याचा कार्यक्रम” असे म्हटले जाते. या बैठकीत साखरपुडा व विवाह कुठे आणि कधी करायचा, तसेच दोन्ही कुटुंबांमधील इतर व्यवहार यांविषयी चर्चा केली जाते.

सुपारी फोडण्यामागील धार्मिक पार्श्वभूमी

हिंदू धार्मिक परंपरेत सुपारीला काही विधींमध्ये महत्त्व दिले जाते. तिच्यामागील श्रद्धांमध्ये पुढील बाबींचा समावेश असल्याचे सांगितले जाते:

अ. शुभकार्याचे प्रतीक

काही परंपरांमध्ये सुपारीला पवित्र किंवा शुभ मानले जाते. सुपारी फोडणे हे शुभकार्याची सुरुवात किंवा व्यवहार निश्चित झाल्याचे प्रतीक मानले जाते.

आ. गणेशपूजेतील महत्त्व

गणेशपूजेत सुपारीचा वापर केला जातो. काही धार्मिक मान्यतांनुसार, विघ्ने दूर व्हावीत आणि शुभकार्य निर्विघ्न पार पडावे म्हणून सुपारीचा उपयोग केला जातो. काही विधींमध्ये पाच सुपाऱ्या वापरण्याची प्रथाही आढळते.

निर्णय घेताना प्रथेच्या बाह्य स्वरूपाबरोबरच तिच्यामागील श्रद्धा आणि उद्देश यांचाही विचार करा.

निर्गम २०:३ मध्ये देवाची आज्ञा आहे की त्याच्याशिवाय दुसरे देव मानू नयेत.

५. हुंडा मागणे — बायबल काय सांगते?

सुपारी फोडण्याच्या बैठकीत काही वेळा मुलीकडून मुलाला किती हुंडा द्यायचा किंवा कोणत्या वस्तू द्यायच्या, याबद्दल चर्चा केली जाते.

ख्रिस्ती विवाहात लोभ, स्वार्थ आणि आर्थिक अपेक्षांपेक्षा प्रेम, निष्ठा आणि परस्पर सन्मान यांना महत्त्व दिले पाहिजे.

हुंडा आणि लोभ यांविषयी पवित्र शास्त्राची शिकवण

१ करिंथ ६:१० मध्ये चोर, लोभी, मद्यपी, चहाडखोर आणि वित्तहरण करणाऱ्यांना देवाच्या राज्याचे वतन मिळणार नाही, असे सांगितले आहे.

इफिस ५:३ मध्ये पवित्र जनांना शोभेल अशा आचरणाचे वर्णन करताना जारकर्म, सर्व प्रकारची अशुद्धता आणि लोभ यांचा उल्लेख केला आहे.

अनुवाद ५:२१ मध्ये आपल्या शेजाऱ्याच्या घराचा, शेताचा किंवा त्याच्या कोणत्याही वस्तूचा लोभ धरू नये, अशी आज्ञा दिली आहे.

या वचनांच्या प्रकाशात विवाहाच्या नावाखाली लोभाला प्रोत्साहन देणे योग्य नाही. विवाह हा दोन व्यक्तींच्या आयुष्याचा पवित्र बंध आहे; तो आर्थिक लाभ मिळवण्याचे साधन बनू नये.

६. ख्रिस्ती विवाहात हळद लावणे योग्य आहे का?

मुख्य प्रश्न: ख्रिस्ती विवाहात विवाहापूर्वी वधू-वरांना हळद लावणे योग्य आहे का?

या प्रश्नाचा विचार करण्यासाठी प्रथम हळदीच्या समारंभाची पार्श्वभूमी आणि त्यामागील विविध धार्मिक श्रद्धा समजून घेणे आवश्यक आहे.

६.१ हळदीच्या समारंभामागील शुद्धीकरणाची श्रद्धा

काही धार्मिक परंपरांमध्ये हळदीच्या समारंभाला पवित्र स्नान किंवा शुद्धीकरणाच्या विधीशी जोडले जाते. काही प्रादेशिक श्रद्धांनुसार हळद लावल्याने वधू-वरांचे वाईट नजरेपासून, दुर्दैवापासून किंवा भूतबाधेपासून संरक्षण होते, अशी मान्यता आहे.

काही ठिकाणी हळदीचा संबंध मन, शरीर आणि आत्म्याच्या शुद्धीकरणाशी जोडला जातो. विशिष्ट विधींनंतर वधू-वरांनी काही बंधने पाळावीत, अशा मान्यताही काही ठिकाणी प्रचलित आहेत.

६.२ पापांपासून शुद्धीकरण कोण करतो?

ख्रिस्ती विश्वासानुसार पापांपासून शुद्धीकरण प्रभू येशू ख्रिस्ताद्वारे होते. हळद किंवा कोणताही बाह्य विधी पापांची क्षमा देऊ शकत नाही.

१ योहान १:७ मध्ये येशूचे रक्त आपल्याला सर्व पापांपासून शुद्ध करते, असे सांगितले आहे. तसेच १ योहान १:९ मध्ये आपण आपली पापे कबूल केली तर देव विश्वासू व न्यायी असल्यामुळे आपल्या पापांची क्षमा करतो आणि सर्व अनीतीपासून शुद्ध करतो, असे म्हटले आहे.

म्हणून पापांपासून शुद्धीकरण किंवा आध्यात्मिक संरक्षण मिळवण्यासाठी हळदीच्या विधीवर अवलंबून राहणे ख्रिस्ती विश्वासाशी सुसंगत नाही. प्रभू येशू ख्रिस्तावर विश्वास ठेवणाऱ्यांनी त्याच्याद्वारे मिळणाऱ्या शुद्धीकरणावर भर दिला पाहिजे.

६.३ कुलदैवतांच्या पूजेशी हळदीचा संबंध

काही समुदायांमध्ये विवाहापूर्वी कुलदैवताच्या पूजेच्या संदर्भात हळदीचा वापर केला जातो. काही ठिकाणी वधू-वरांना परस्पर हळद लावली जाते किंवा हळद धार्मिक विधीचा भाग म्हणून वापरली जाते.

खंडोबा नावाच्या दैवताची पूजा म्हणून परस्परांना हळद लावतात व ती सर्वांना लागावी म्हणून वर हळद हवेत उधळतात. त्याला भंडारा असे म्हणतात.

संदर्भ: भारतीय संस्कृती कोश, संपादक पं. महादेवशास्त्री जोशी, खंड १०, पृष्ठ ३१७, ३१९.

६.४ हळद, ज्योतिषशास्त्र आणि ग्रहांच्या आशीर्वादाची श्रद्धा

काही हिंदू धार्मिक व ज्योतिषशास्त्रीय मान्यतांनुसार हळदीचा पिवळा रंग समृद्धी, प्रजनन, सौभाग्य आणि आशीर्वाद यांच्याशी जोडला जातो. काही मान्यतांमध्ये पिवळ्या रंगाचा संबंध गुरु, सूर्य आणि मंगळ या ग्रहांशी लावला जातो. विवाहातील अडथळे दूर व्हावेत किंवा वैवाहिक जीवन सुखी व्हावे म्हणून काही धार्मिक उपायही सुचवले जातात.

ख्रिस्ती विश्वासणाऱ्यांनी अशा श्रद्धांचे परीक्षण पवित्र शास्त्राच्या प्रकाशात केले पाहिजे. विवाहाचे यश ग्रहांच्या स्थितीवर किंवा ज्योतिषीय उपायांवर अवलंबून नसून देवावर असलेला विश्वास, परस्पर प्रेम, निष्ठा आणि जबाबदार आचरण यांवर आधारित असावे.

अनुवाद १८:१०–१२ मध्ये शकुन पाहणे, मंत्रतंत्र करणे, जादूटोणा करणे आणि अशा इतर निषिद्ध कृत्यांविषयी ताकीद दिली आहे.

६.५ हळद आणि विष्णू-लक्ष्मीच्या आशीर्वादाची श्रद्धा

काही हिंदू धार्मिक परंपरांमध्ये पिवळा रंग भगवान विष्णूशी जोडला जातो आणि विवाहासारख्या शुभकार्यांत हळदीला धार्मिक महत्त्व दिले जाते. काही मान्यतांनुसार विष्णू व लक्ष्मी यांच्या आशीर्वादाने नवविवाहित जोडप्याचे जीवन सुखी होते.

ख्रिस्ती विश्वासणाऱ्यांनी अशा धार्मिक विधींमागील श्रद्धा समजून घेऊन निर्णय घ्यावा. निर्गम २०:३ मध्ये देवाशिवाय दुसरे देव मानू नयेत, अशी आज्ञा आहे. म्हणून दुसऱ्या दैवताची कृपा मिळवण्याच्या उद्देशाने एखादा विधी केला जात असेल, तर तो ख्रिस्ती विश्वासाशी सुसंगत नाही.

६.६ “हळद लावल्याने रंग खुलतो” हा युक्तिवाद

काही ख्रिस्ती व्यक्ती हळदीच्या समारंभाचे समर्थन करताना हळद लावल्याने त्वचेचा रंग खुलतो, असे कारण देतात. परंतु एखाद्या प्रथेमागे धार्मिक श्रद्धा असताना केवळ सौंदर्याचा युक्तिवाद करून त्या श्रद्धेकडे दुर्लक्ष करणे योग्य नाही.

आज सौंदर्यविषयक अनेक पर्याय उपलब्ध आहेत. त्यामुळे विवाहासाठी हळद वापरण्याचा निर्णय घेताना तिच्यामागील हेतू, विधीचे स्वरूप आणि धार्मिक अर्थ यांचाही विचार केला पाहिजे.

विश्वासणाऱ्यांनी सामाजिक दबावापेक्षा देवाच्या इच्छेला प्राधान्य द्यावे.

लेवीय १८:३–५ मध्ये देवाने आपल्या लोकांना इतर राष्ट्रांच्या रीतीरिवाजांप्रमाणे न वागता त्याच्या नियमांनुसार चालण्याची शिकवण दिली आहे.

निष्कर्ष: हळदीचा वापर केवळ सामान्य सौंदर्यप्रसाधन म्हणून केला जात आहे की धार्मिक विधी किंवा आध्यात्मिक संरक्षणाच्या श्रद्धेशी जोडला गेला आहे, हे समजून घेणे आवश्यक आहे. मूर्तिपूजा किंवा देवाच्या वचनाविरुद्ध असलेल्या धार्मिक श्रद्धेचा भाग बनणाऱ्या विधींपासून ख्रिस्ती विश्वासणाऱ्यांनी दूर राहिले पाहिजे.

७ . ख्रिस्ती विवाहात अयोग्य गीतांवर नृत्य करणे

ख्रिस्ती विवाह हा पवित्र आणि आनंदाचा प्रसंग आहे. या प्रसंगी संगीत आणि आनंदोत्सवाला स्थान असू शकते; मात्र निवडलेले संगीत आणि त्यासोबतचे आचरण हे ख्रिस्ती विश्वासाशी सुसंगत असावे.

विवाहसमारंभात अश्लील, अयोग्य किंवा मद्यधुंद अवस्थेशी संबंधित वातावरण निर्माण करणाऱ्या गीतांवर नृत्य करणे योग्य आहे का, याचा प्रत्येक विश्वासणाऱ्याने विचार केला पाहिजे.

माझ्या मते, विवाहाच्या पवित्रतेला बाधा आणणाऱ्या अशा गीतांवर नृत्य करणे टाळले पाहिजे. विवाहसमारंभात प्रभूचा गौरव होईल, असे वातावरण राखण्याचा प्रयत्न केला पाहिजे.

संबंधित लेख: काय ख्रिस्ती विश्वासणारे सांसारिक संगीत ऐकू शकतात का?

८ . कुलदैवतांच्या पाया पडणे

काही कुटुंबांमध्ये विवाहापूर्वी किंवा विवाहानंतर कुलदैवताच्या दर्शनाला जाणे आणि त्या दैवताच्या पाया पडणे ही प्रथा पाळली जाते.

ख्रिस्ती विश्वासणाऱ्यांनी अशा प्रथांमागील धार्मिक अर्थाचा विचार केला पाहिजे. जर या कृतीत दुसऱ्या दैवताची उपासना, त्याच्याकडून आशीर्वाद मिळवण्याची अपेक्षा किंवा धार्मिक समर्पण अभिप्रेत असेल, तर ती बायबलच्या शिकवणीशी विसंगत ठरते.

निर्गम २०:४–५ मध्ये देवाने कोरीव मूर्ती बनवू नयेत आणि त्यांच्यापुढे नमन किंवा उपासना करू नये, अशी आज्ञा दिली आहे.

ख्रिस्ती विश्वासणाऱ्यांनी देवाची उपासना आणि निष्ठा केवळ त्यालाच अर्पण केली पाहिजे. म्हणून दुसऱ्या दैवताच्या उपासनेचा भाग बनणाऱ्या प्रथांपासून दूर राहिले पाहिजे.

९. आशीर्वाद मिळवण्यासाठी आई-वडिलांच्या पाया पडणे

आई-वडील हे आपल्या जीवनातील महत्त्वाचे व्यक्ती आहेत. त्यांचा आदर करणे आणि त्यांची काळजी घेणे हे बायबलच्या शिकवणीशी सुसंगत आहे. तथापि, आई-वडिलांचा आदर करणे आणि त्यांना देवासमान मानून त्यांची उपासना करणे या दोन वेगळ्या गोष्टी आहेत.

काही धार्मिक परंपरांमध्ये आई-वडिलांना देवासमान मानण्याची संकल्पना आढळते. ख्रिस्ती विश्वासणाऱ्यांनी पालकांचा सन्मान करताना देवाचे सर्वोच्च स्थान कायम राखले पाहिजे.

निर्गम २०:३ मध्ये देवाशिवाय दुसरे देव मानू नयेत, अशी आज्ञा आहे. प्रकटीकरण २२:८–९ मध्ये देवदूताची उपासना करण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या योहानाला केवळ देवाचीच उपासना करण्याची ताकीद दिली आहे.

म्हणून आई-वडिलांचा सन्मान करणे, त्यांचे आशीर्वाद घेणे आणि त्यांना देवाचे स्थान देणे यांतील फरक समजून घेतला पाहिजे. ख्रिस्ती विश्वासणाऱ्यांनी पालकांवर प्रेम करावे, त्यांचा आदर करावा आणि सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे देवाची आज्ञा पाळावी.

या विषयी अधिक सविस्तर जाणून घेण्यासाठी " आई-वडिलांच्या पाया पडणे" येथे वाचा .

१०. हिरवा चुडा किंवा हिरव्या बांगड्या घालणे

महाराष्ट्र, कर्नाटक आणि इतर काही प्रदेशांत विवाहानंतर स्त्रियांनी हिरव्या बांगड्या घालण्याची परंपरा आढळते. काही धार्मिक व सांस्कृतिक मान्यतांनुसार हिरव्या बांगड्या सौभाग्य, समृद्धी आणि वैवाहिक जीवनाशी संबंधित मानल्या जातात.

हिरव्या बांगड्यांमागील काही धार्मिक मान्यता

सौभाग्य आणि पतीचे दीर्घायुष्य: काही परंपरांमध्ये हिरव्या बांगड्यांना विवाहित स्त्रीच्या सौभाग्याचे प्रतीक मानले जाते.
समृद्धी आणि प्रजनन: काही सांस्कृतिक किंवा वास्तुशास्त्रीय मान्यतांमध्ये हिरवा रंग नवीन जीवन, निसर्ग आणि प्रजननक्षमतेशी जोडला जातो.
देवतांशी संबंधित श्रद्धा: काही परंपरांमध्ये हिरव्या रंगाचा संबंध गणपती, लक्ष्मी किंवा पार्वती यांच्याशी जोडला जातो.

बायबल बांगड्या घालण्याबाबत काय सांगते?

बायबलमध्ये हिरव्या बांगड्या घालण्यासंबंधी थेट मनाई आढळत नाही. मात्र, बाह्य अलंकारांपेक्षा अंतःकरणातील गुणांना महत्त्व देण्याची शिकवण दिली आहे.

१ पेत्र ३:३–४ मध्ये बाह्य अलंकारांपेक्षा अंतःकरणातील सौम्य व शांत आत्म्याच्या सौंदर्यावर भर दिला आहे.

नीतिसूत्रे ३१:३० मध्ये लावण्य व्यर्थ आणि सौंदर्य भुलवणारे आहे, परंतु परमेश्वराचे भय बाळगणाऱ्या स्त्रीची प्रशंसा होते, असे सांगितले आहे.

ख्रिस्ती महिलांनी काय करावे?

केवळ सांस्कृतिक किंवा अलंकारिक उद्देशाने बांगड्या घालणे आणि धार्मिक श्रद्धेने त्यांना सौभाग्य, पतीचे संरक्षण किंवा दैवी कृपेचे साधन मानणे या गोष्टी वेगळ्या आहेत.

जर एखाद्या अलंकारामागील श्रद्धा ख्रिस्ती विश्वासाशी विसंगत असेल, तर विश्वासणाऱ्यांनी तिचा त्याग करावा. ख्रिस्ती जीवनात बाह्य स्वरूपापेक्षा देवावरील विश्वास, अंतःकरणातील पवित्रता आणि त्याच्या वचनानुसार जगणे यांना प्राधान्य दिले पाहिजे.

निष्कर्ष: ख्रिस्ती विवाहात देवाच्या वचनाला प्राधान्य द्या

ख्रिस्ती विवाह हा केवळ सामाजिक समारंभ नसून देवासमोर केलेल्या पवित्र कराराशी संबंधित आहे. म्हणून विवाहातील प्रत्येक प्रथा, विधी आणि परंपरा यांचे परीक्षण बायबलच्या प्रकाशात केले पाहिजे.

सुपारी फोडणे, हुंडा मागणे, हळदीचा धार्मिक विधी, ओटी भरणे, मंगळसूत्र, कुंकू, हिरव्या बांगड्या किंवा इतर प्रथांचा विचार करताना त्यांचा उगम, धार्मिक अर्थ आणि आज त्या कोणत्या हेतूने पाळल्या जातात, हे समजून घेणे आवश्यक आहे.

एखादी प्रथा समाजात लोकप्रिय आहे किंवा अनेक पिढ्यांपासून चालत आली आहे, म्हणून ती आपोआप ख्रिस्ती विश्वासाशी सुसंगत ठरत नाही.

१ करिंथ १०:३१ आपल्याला आठवण करून देते की आपण जे काही करतो ते सर्व देवाच्या गौरवासाठी केले पाहिजे.

म्हणून ख्रिस्ती विश्वासणाऱ्यांनी मनुष्यांच्या दबावापेक्षा देवाच्या वचनाला प्राधान्य द्यावे. विवाहाच्या तयारीपासून ते संपूर्ण वैवाहिक जीवनापर्यंत प्रभू येशू ख्रिस्ताचा गौरव होईल, अशा प्रकारे जगण्याचा प्रयत्न करावा.

आपला विश्वास, आपले आचरण आणि आपल्या कुटुंबाचे जीवन हे देवाच्या वचनाशी सुसंगत असावे. हाच ख्रिस्ती जीवनाचा महत्त्वाचा सिद्धांत आहे.